CULI-COLUMN Gezellig met wat vrienden lekker eten en belanden bij 'restaurant anex dansgelegenheid' De Babbel. In ons terrasonderzoek kwamen ze goed uit de bus, al was ons herhalingsbezoek wat minder geslaagd. Nu is het tijd om het over het eten te hebben. Op de eigen website zeggen ze een restaurant van formaat te zijn. Daar heb ik toch wel wat op aan te merken.  

Bij het ontvangen van de menukaart valt voor de kenners gelijk op dat ze sinds de opening nog steeds beschikken over een veel te grote en nog steeds dezelfde menukaart. Op elk gerecht zijn minstens vijf variaties bedacht en het kiezen is dan ook ongekend moeilijk. Wil ik nou biefstuk met stroganoff-, champignonroom-, of groene pepersaus, kruidenboter, gebakken champignons, spek, ui, paprika en prei, of toch alleen met gebakken champignons en uien?

Uiteindelijk gekozen voor een schnitzel met champignons. Vooraf nemen we een soepje. Het soepje smaakt zo chemisch dat enkel de Unox-mok nog ontbreekt. Hoeveel moeite kost het om zelf een tomatensoepje in elkaar te draaien, blijkbaar teveel. Maar goed, het is maar een soepje en dus hoort u ons niet te hard klagen, al is €3,50 wel wat veel voor een magnetron exemplaar. De tweede gang, het hoofdgerecht, wordt geserveerd op een pizzabord met een diameter van 40 centimeter. De Schnitzel ligt in het midden van het bord op een hoopje wortels, broccoli en wat andere groentevariaties, kant-en-klaar uit een diepvrieszak. De stomende groentes hebben bij het uitserveren al het knapperige van de schnitzel alvast omgevormd tot een smeuïge en plakkerige substantie, zonde. De champignons lijken wel heel erg op de bekende paddestoelen van onze eigen diepvriesman. De patat en de gebakken aardappeltjes, die nog steeds in de frituurpan worden bereid, maken het geheel af.

U begrijpt het misschien al, het viel ons een beetje tegen. €15,- voor een hoofdgerecht is misschien nog een redelijke prijs, maar van de uitvoering mag je toch iets meer werk verwachten. Het formaat van het restaurant is inderdaad groots, de kwaliteit van het eten echter een stuk minder culinair, en dat vinden meer mensen, De Hebberd zat vol terwijl er bij De Babbel amper tien man zat.

Voor mij even geen eten bij De Babbel meer, het is wachten op een nieuwe kaart en een keukenbrigade die zich iets meer gaat inspannen. Niet enkel voor de gemakkelijkste weg kiezen, dat kan ik thuis ook wel.