Afgelopen vrijdag was het een gezellige boel in onze stiltecoupe. Een joods echtpaar besprak gezamelijk het laatste nieuws, met als bron Israelische kranten, in een voor mij onbegrijpelijk schrift. Telefoongesprekken volgenden elkaar in sneltempo op en diverse beltonen werden ten gehore gebracht. Dit is niet waar de stiltecoupes oorspronkelijk voor waren bedoeld, wisten waarschijnlijk de meeste betrokkenen.

Als er echter één schaap over de dam is, volgen er meer. En zo hadden mijn reispartner en ik op de terugweg van een tentamen persuasieve communicatie ook voldoende gesprekstof om de tijd door te komen. Na onze antwoorden te hebben vergeleken, het laatste nieuws te hebben besproken, bedacht ik me om wat nieuw gedownloade spelletjes uit de Apple store uit te proberen. Na onze reactiesnelheid te hebben getest, was een potje airhockey aan de beurt.

Op hetzelfde moment ging bij onze joodse medetreinreiziger wederom zijn telefoon af. Een reiziger achter ons kon het blijkbaar niet meer aan en schoot uit zijn stoel. 'Zet die telefoon uit!', denkend dat hij het niet tegen ons had, kwam hij over onze bank heen hangen, 'Uit zeg ik, mobiele telefoons zijn verboden!'. Ja maar... Meneer had gelijk en het was zijn goedrecht om ons aan te spreken, maar lieve hemel wat een toon. 'Dit is geen telefoon...'. 

Blijkbaar is het voor sommige mensen onmogelijk iets met nuance en tact over te brengen. Voor zijn argumenten had ik alle respect op willen brengen, maar deze reactie verpestte de rest van de dag mijn humeur. Een echte kerel was gaan staan en had luid geroepen dat dit een stiltecoupe betrof. Wat heeft het voor zin om alleen ons er van langs te geven.

Het deed me denken aan een incident op een roltrap in station Amsterdam-Zuid. Ik stond in gedachten verzonken links op een tree geparkeerd en werd plotseling opzij geduwd. 'Ben je nog nooit in Engeland geweest ofzo!' Achteraf had ik de behoefte deze meneer uit te leggen dat ik weldegelijk bekend was met de Engelse manieren, maar ik was te verbouwereert om nog maar een woord uit te brengen.

Je zou maar zo'n figuur zijn. Alleen maar op andere mensen kunnen foeteren, het zelf natuurlijk allemaal goed doen en het beter weten dan de rest. Veel plezier met je leven, er komt nog een hoop ergernis aan.

'Iedereen is van de wereld en de wereld is van...'